સરિતા અને સાગર પોતપોતાની રીતે આ અનુભવને મમળાવી રહ્યા હતાં.બંન્ને એક અલૌકિક દુનિયામાં ખોવાઈ ગયા હતા કે જેમાંથી તેઓ બહાર આવવા જ નહોતા માગતા.એક્બીજાના વિચારોમાં ક્યારે તેઓ મંઝિલે પહોચી ગયા એ ખબર જ ન પડી.સરિતાએ જ્યારે એની ઘોડીને રોકી એ સાથે જ સાગરની ઘોડી પણ થોડી ઘુમરાઈને ઉભી રહી ગઈ આથી થોડો થડકો લાગતા સાગર એના વિચારોમાંથી બહાર આવ્યો પણ એ આસપાસની સૃષ્ટી નું પ્રાકૃતીક સૌંદર્ય જોઈને ચકરાવે ચડી ગયો.ચારે તરફ બસ ઘેઘુર વૃક્ષો જ હતા જેના ઉપર રંગબેરંગી પંખીઓ કલરવ કરી રહ્યા હતા.એક તરફ પહાડીઓ ઉપરથી શીતળ જળ નો ધોધ પડતો હતો કે જે તરત જ એક ઝરણાનાં રૂપમાં વહીને જંગલની તરફ વધતો હતો.એ ઝરણું બરાબર એક નાના પણ સુંદર મકાનની પાછળથી પસાર થતું હતું.એ મકાન પાસે જ એક કાચો શેડ પણ બાંધેલો હતો જ્યાં સરિતા એની ઘોડીને બાંધી રહી હતી આથી સાગર પણ વિચારોના વિશ્વમાંથી બહાર આવીને પોતાની ઘોડીને એ શેડ તરફ દોરી ગયૉ અને નીચે ઉતરીને ઘોડીને બાંધી દીધી.બંન્ને ઘોડીઓ લાંબી મુસાફરીને કારણે થાકી ગઈ હતી.
સરિતા બોલી “ સાગર તું બધો જ સામાન લઈને ત્યાં આપણા ઘરમાં મુકતો થા ત્યાં હું આ બંન્ને ઘોડીઓના જોગાણ અને પાણીની વ્યવસ્થા કરી લઉં. “
સાગર આપણા શબ્દ ઉપર મુકાતો ભાર અનુભવી રહ્યો પણ ચુપચાપ કંઈજ બોલ્યા સિવાય સામાન ઉતારીને પેલા મકાન ની અંદર મુકવા લાગ્યો.પણ બહારથી એકદમ મામુલી દેખાતું એ મકાનનું રાચરચીલું જોઈને સાગર ચકીત રહી ગયો.જંગલની વચ્ચે હોવા છતાં એ મકાન જાણે કે હજી કાલે જ સાફ થયું હોય એટલુ જ સ્વચ્છ તો હતું જ પણ એનું ફર્નીચર અને ઈન્ટીરીયર લેટેસ્ટ ટ્રેન્ડઝ મુજબ જ ડીઝાઈન કરેલું હતું.સાગર તો સામાન મુકતા મુકતા આ બધું જ આશ્ચર્ય થી જોઈ રહ્યો.બધો જ સામાન મુકાઈ જતાં જ એ સોફામાં ઢળી પડ્યો.હજી તો સાંજ ઢળવાને ઘણી વાર હથી આથી અજવાળું હતું.આથી એમને ટોર્ચ ચાલુ કરીને બેટરી લો કરવાની જરૂર નહોતી.થોડીવાર આરામ કર્યા બાદ એ ઉભો થઈને મકાન જોવા લાગ્યો.આગળ ડ્રોઈંગ રૂમ હતો જ્યારે પાછળ મોટું કિચન અને એની બરાબર બાજુમાં જ એક મોટો એટેચ્ડ ટોઈલેટ-બાથ વાળૉ બેડ રૂમ હતો.બાથરૂમમા વીજળી નહીં હોવા છતાં પાણી ભરપુર આવતું હતું એ જોઈને સાગરને નવાઈ લાગી.ત્યાં જ સરિતા આવી ગઈ.એના વાળ વીખરાઈ ગયેલા હતા અને એમાં એ વધુ સુંદર લાગી રહી હતી.હજી તો સાગર કંઈ પુછે એ પહેલા જ એણે કહી દીધું
“તને અહીં આ મકાનની સ્વચ્છતા અને વ્યવસ્થા જોઈને નવાઈ લાગતી હશે નહી? “
સાગર બોલ્યો “ હા જાણે હમણાં જ ક્લીન થયું હોય એવું છે.”
સરિતા બોલી “ હું દરેક વેકેશનમાં અહીં અચુક આવું જ છું.આથી જ્યારે મારે વેકેશનમાં આવવાનું થાય ત્યારે થોડા દિવસો પહેલા જ બાબા અહીંની સાફસફાઈ કરાવી નાખે છે.આ મકાન બનાવ્યું ત્યારે જ એ લોકોએ કોઈ મીકેનીઝમથી પાછળ વહેતા ઝરણાનું પાણી સીધું જ ઉપર ટાંકીમા ચડી જાય અને સતત વોટર કનેક્શન ચાલુ જ રહે એવી વ્યવસ્થા કરેલી છે. “
સાગર બોલ્યો “ પણ તેં એમ કેમ કહ્યું કે આપણું મકાન? “
સરિતા સાગરની ગરદન ફરતે એના નાજુક હાથ વીંટળીને બોલી “ બધું જ અત્યારે જ પુછી લઈશ?”
સાગર પણ એના બંન્ને હાથ સરિતાની નાજુક કમર પર વીંટાળીને બોલ્યો “ અત્યારે નહીં પુછું તો ક્યારે પુછીશ? ( અને અવાજમાં થોડી ઉદાસી સાથે બોલ્યો ) હવે કોને ખબર ક્યારે મળશું? અથવા મળશું કે નહીં? “
સરિતા બોલી “ મને ખબર જ છે હું બધું જ કહીશ એટલે તો તને અહીં લઈને આવી છું.છતાં આવતીકાલની વાત હવે નથી કરવી ફક્ત આજમાં જ જીવી લઈએ.” અને બંન્ને ગાઢ આલિંગનમાં ખોવાઈ ગયા.
પછી સાગરે જ શરારતી સ્વરમાં કહ્યું “ લાંબી મુસાફરીથી આવ્યા છીએ તો ચાલને સહ સ્નાન કરીને જ સફરનો થાક ઉતારી લઈએ? “
સરિતા બોલી “ ઠીક છે. “
આથી સાગર સરિતાને ખેંચીને બાથરૂમ તરફ લઈ જવા લાગ્યો પણ સરિતાએ એને રોક્યો
સાગર બોલ્યો “ વળી શુ થયું વિચાર કેમ બદલ્યો? “
સરિતા બોલી “ વિચાર નથી બદલાયો પણ તુ ઉલ્ટુ સમજ્યો છે.મેં સહસ્નાનનું કહ્યું પણ બાથરૂમમાં નહીં અહીં પ્રકૃતીની વચ્ચે રહીને કોઈ બાથરૂમમા ન્હાય?આપણે ખુલ્લા ઝરણામાં નહાઈશું.”
એમ કહીને એ સાગરથી અળગી થઈને એની બેગ પાસે બેસી ગઈ.એમાંથી એણે ડાર્ક બ્લ્યુ કલરની ટુ પીસ બીકીની કાઢી અને સાગરની સામે જ એના તમામ વસ્ત્રો ઉતારીને બીકીની પહેરી લીધી જ્યારે સાગરે પણ શોર્ટ પહેરી લીધી.પછી બંન્ને એકબીજાનો હાથ પકડીને ઝરણા તરફ ચાલ્યા.કિનારા પાસે પાણી થોડું છીછરુ હતું.સરિતા એ સાગરની સામે જોયું એ સાથે જ સાગરે સરિતાને એના બંન્ને હાથોમા ઉઠાવી લીધી અને ધીમે ધીમે ઉંડા પાણી તરફ ચાલવા લાગ્યો.સરિતા આંખો મીંચીને જાણે કે એનું સમગ્ર અસ્તિત્વ જ ઓગળી ગયું હોય એમ શરીર બિલકુલ રીલેક્સ કરીને સાગરના હાથોમા ઝુલી રહી હતી.થોડું ઉંડું પાણી આવતાં જ સાગરે સરિતાને પાણીમાં ઉછાળી એ સાથે જ સરિતામાં જીવ આવ્યો હોય એમ જ અચાનક જ તરવા લાગી અને સાગર પણ તરવા લાગ્યો.થોડી વાર તર્યા બાદ બંન્ને છીછરા પાણીમા આવીને એકબીજાને ભેંટીને ક્યાંયે સુધી પડી જ રહ્યા.સફરનો થાક તો ક્યારે ઉતરી ગયો એ ખબર જ ન પડી.આમ ક્યાંયે સુધી પડી રહ્યા બાદ અચાનક જ સુરજ ઢળવા લાગતા તેઓ ઉભા થયા અને સાગરે સરિતાને પોતાની બાંહોમાં ઉઠાવી લીધી અને મકાન તરફ ચાલવા લાગ્યો.આ વખતે સરિતા એને એકધારું જોઈ જ રહી.સાગર સરિતાને લઈને બેડરૂમ તરફ ગયો અને હળવેકથી સરિતાને બેડ પર મુકી.થોડી વાર સુધી એકધારું સરિતાને જોઈ જ રહ્યા બાદ એ હળવે થી સરિતાની ઉપર ઝુક્યો ત્યાં જ સરિતા બોલી
“ તને નથી લાગતું હજી કંઈક ખુટે છે? “
સાગર આ વખતે બિલકુલ ગુસ્સો કર્યા વગર ઉભો થયો અને બહાર જવા ઘુમ્યો સરિતાને લાગ્યું કે એ ફરી ગુસ્સે થયો છે એટલે એણે એનો હાથ પકડીને પુછ્યું કે “ શું થયુ? “
સાગર બોલ્યો “ હું તારો કહેવાનો મતલબ સમજી ગયો.હું આવું ત્યાં સુધી આંખ બંધ કરીને અહીં જ સુઈ રહેજે.” અને ચુપચાપ એ રૂમની બહાર ચાલ્યો ગયો.ત્યાં સુધી સરિતા ત્યાં એમ ને એમ જ આંખ બંધ કરીને સુતી રહી.
થોડી વારમાં સાગર પાછો ફર્યો અને સરિતાનો હાથ પકડીને સરિતાને બેઠી કરી અને બારી પાસે લઈ ગયો અને બોલ્યો ““ આંખોં ખોલ સરિતા. “
સરિતાએ આંખો ખોલી ત્યાં બારીમાંથી દેખાતા ડુબતા સુરજની સાક્ષીએ ઘુંટણ પર બેસીને સાગરે સરિતાને પ્રપોઝ કર્યું “ Will You Marry me? “
સરિતા થોડી ક્ષણો બિલકુલ નિ:શબ્દ થઈ ગઈ પછી બોલી “ પણ જ્યાં સુધી મારા બાબા મને ખુદ મને તારી સાથે રહેવાનું નહીં કહે ત્યાં સુધી હું એમનુ અધુરું સપનું પુરું કરવા એમની સાથે જ રહીશ.એ જ મારા માતાપિતાના બલિદાનોનું સાચું તર્પણ હશે મારા તરફથી.એના માટે કદાચ તારે આજીવન રાહ જોવી પડશે અને છતાં ય હું ન પણ મળુ શુ તને મંજુર છે? “
સાગર બોલ્યો “ મને દાદાજીએ બધું જ જણાવી દીધું છે.એમ તો હું પણ એક એવા મિશન પર જવાનો છું આવતીકાલથી જ કે જેમાંથી કદાચ હું જીવતો પાછો ન પણ ફરું તો વિધિવત લગ્ન થાય એ પહેલા જ વિધવા બની જવાનું તને મંજુર છે? “
સરિતા બોલી “ જો તને મારી વાત મંજુર હોય તો મને પણ મંજુર છે.”
સાગરે એના બીજા હાથની હથેળીમાંથી બહાર વેલમાંથી બનાવીને નાજુક રીંગ કાઢી આથી સરિતાએ એનો હાથ આગળ કર્યો અને સાગરે એ વેલમાંથી બનાવેલ ઈકો ફ્રેન્ડલી રીંગ સરિતાને પહેરાવી દીધી.
સાગર બોલ્યો “ કેવી લાગી સરપ્રાઈઝ. બોલ હવે કંઈ ખુટે છે? “
સરિતા બોલી “ ખુંટે તો છે પણ જવા દે.હું તને પણ એક સરપ્રાઈઝ આપીશ પણ પછી.હવે હું તારી ઉપર વધુ અત્યાચાર નહી કરું.કોઈ પુરુષની સામે જ એને ગમતી સુંદર સ્ત્રી ટુ પીસ બીકીનીમાં હોય અને છતાં એને કલાકો સુધી ટટળાવવા જેવું ક્રુર કૃત્ય કોઈ નથી ચાલ.” એમ કહીને એણે એના બંન્ને હાથ લંબાવ્યા.
અને એ પછી એ બંન્ને અનંગની આગમાં શેકાતા રહ્યાં.
પછી અચાનક જ સરિતા ઉભી થતા બોલી હું તારી સરપ્રાઈઝ લઈ આવું એમ કહીને એ ઉભી થઈ અને ત્યાં પડેલી પારદર્શક શાલ વીંટાળીને ચાલતી થઈ.થોડી જ વારમાં એ પાછી આવી ત્યારે એના હાથમાં એક શેરવાની હતી.એણે સાગરને આપતા કહ્યું આ લઈને આગળના રૂમમાં જા ત્યાં હું આવું જ છું.સાગર એ શેરવાની લઈને રૂમમાંથી નીકળ્યો અને સરિતાએ રૂમ બંધ કરી દીધો.
સાગર બિલકુલ આશ્ચર્યચકીત થઈ ગયો જ્યારે એ શેરવાની નું ફીટીંગ એને પરફેક્ટ આવી ગયું.એ માની જ નહોતો શકતો.પણ સરિતા ને આવતા ઘણી વાર લાગી.ત્યાં જ બેડરૂમના દરવાજાનો ખુલવાનો અવાજ આવ્યો તો સાગર સરિતાને જોતો જ રહી ગયો.એ સંપુર્ણપણે લગ્નના પાનેતર સહીતનો શણગાર સજીને ઉભી હતી.સાગર બોલ્યો
“ આ શું છે? અને મારું માપ આટલુ પરફેક્ટ તને કઈ રીતે ખબર હતી? “
સરિતા બોલી “ Intuition.હું જ્યારથી સમજણી થઈ ત્યારથી મને ખબર હતી કે મારે શું કરવાનું છે મારું ભવિષ્ય શું છે અને એના માટે હું તૈયાર પણ હતી.પણ છતાં મારી અંદર પણ એક સ્ત્રી હતી કે જેને એક સામાન્ય સ્ત્રીઓ જેવી જ ઈચ્છાઓ હતી.પરણવાની પાનેતર પહેરવાની પોતાનુ એક ઘર હોય એની અને.....”
એ બોલતા બોલતા અટકી ગઈ
સાગર બોલ્યો “ અને? “
સરિતા બોલી “ જવા દે “
સાગર બોલ્યો “ હું સમજી ગયો જેવી ભગવાનની ઈચ્છા કોને ખબર એણે આપણી તકદીરમાં શું લખ્યું છે? પણ હવે સમજાયું અહીં આવતાં જ તું આપણું મકાન કેમ બોલેલી.”
સરિતા સાગરને હાથ પકડીને બહાર લઈ ગઈ આકાશમાં ચાંદ પુરો ખીલેલો હોઈને અને અનેક તારલાઓ ચમકતા હોઈને ત્યાં ટોર્ચની જરૂરત જ નહોતી.એ બંન્ને ઝરણાને કાંઠે જઈને બેસી ગયા.એ ચંદ્રના પ્રકાશમાં પણ સરિતાનું રૂપ અનન્ય લાગતું હતું.જાણે સ્વર્ગની કોઈ અપ્સરા સાક્ષાત ધરતી પર ઉતરી હોય એવું લાગતું હતું.સરિતા બોલી
“તારા દરેક સવાલોના જવાબ હું આપું છું.હું જ્યારથી સમજણી થઈ ત્યારથી જ મને પણ એવી ઈચ્છાઓ થવા લાગેલી કે મારું પણ કોઈ ઘર હોય પતિ હોય બાળકો હોય પણ જે રીતની જિંદગી અમે જીવીએ છીએ કેમ્પમાં બહારની દુનિયામાંથી મને કોણ પરણવા તૈયાર થાય?ભલે થોડું એરોગન્ટ લાગે પણ આટલું ભણ્યા બાદ હું કેમ્પના કોઈ ગમારને તો ન જ પરણું.બીજું બહારની વ્યક્તી જો મળી જાય તો એને અમારું રહસ્ય પણ કહેવુ જ પડે ને?
મેં આ જગ્યા જોઈ ત્યારથી જ મારા મનમા વસી ગયેલી.અહીં પહેલી વખત પગ મુક્યો ત્યારથી જ મે મારા ઘરના સપનાઓ જોવા મંડેલા.આથી મેં અહીં આ ઘર બનાવરાવ્યું.હું દરેક વેકેશનમાં અહીં આવું છું એટલે જે લેટેસ્ટ ટ્રેન્ડ હોય એ મુજબનો ફેરફાર આ ઘરમાં કરાવું છું.વર વધુના વેડીંગ ડ્રેસ પણ મે લઈને એટલે જ તો રાખેલા હતા. મારી કલ્પના મુજબ જ પછી દિવસો સુધી અહીં એકલી રહેતી હતી.કોઈના આવવાની રાહમાં અહીં મેં રાતોની રાતો દિવા સ્વ્પ્નાઓ જોયાં છે. બુધ્ધી તો કહેતી હતી કે કોઈ જ નથી આવવાનું પણ મારું દિલ કહેતું હતું કે ના એક દિવસ કોઈ જરૂર આવશે કે જે આ અધુરા ઘરને અને મને પુરું કરશે.તને મળવાનું જે રીતે થયું શરુઆતમાં મને ગુસ્સો આવેલો પણ બાદમાં જેમ જેમ હું તારી સાથે વાત કરતી ગઈ તને જોતી ગઈ એમ એમ મને લાગ્યું કે મેં જે કલ્પનાઓમાં ચિત્રો દોરેલા છે એના અધુરા રહી ગયેલા રંગો તારા થી જ પુરા થાય છે.
હું તને કોઈ જ ભ્રમમાં નથી રાખવા માગતી આવતી કાલ પછી મારો અને તારો માર્ગ અલગ હશે.મારી પહેલી પ્રાથમિકતા કશ્મીરી પંડિતોની અને કશ્મીરની આઝાદી જ રહેશે.મારે મારા પિતાના અને દાદાજીના સપનાઓ પુરા કરવા માટે જીવ પણ આપી દેવો પડે.તું આજીવન મારા દિલના એક ખુણે સચવાઈને રહીશ એ જગા હવે કોઈ જ નહીં લઈ શકે પણ છતા કદાચ આજ બાદ આપણે જ્યાં સુધી દાદાનું મિશન ક્યારેય મળીશું પણ નહીં.શું તું આવી કસોટી આપીને આજીવન મારી રાહ જોઈ શકીશ? “
સાગર બોલ્યો “ મેં આ વાતનો જવાબ પહેલા જ આપી દીધો છે અને એક વખત વચન આપ્યા બાદ ફરી જવાની મને આદત નથી.પણ મને વિશ્વાસ છે કે હું પણ મારું મિશન હેમખેમ પુરું કરી લઈશ અને તારા દાદાજીનું સ્વપ્ન પણ બહુ જ જલ્દી પુરું થઈ જશે અને આપણે સાથે જ રહીશું.પણ અહીં કાયમી નહીં હો નહીંતર આપણા બાળકો ના ભણતરનું શું? “
સરિતા આ સાંભળીને હસીને બોલી “ ઠીક છે ફક્ત વર્ષમાં એક વખત જ અહીં આવીશું પણ તારી રીટાયર્ડ લાઈફ તો આપણે અહીં જ ગાળીશું મંજુર છે? “
સાગર બોલ્યો “ મંજુર છે. ( પછી હળવેકથી બોલ્યો ) ભેંસ ભાગોળે ને છાશ છાગોળે.”
એ સાંભળીને બંન્ને ખડ્ખડાટ હસવા લાગ્યા અને ઉભા થઈને અંદર જઈને વાતો કરતા કરતા ક્યારે સુઈ ગયા એ ખબર જ ન પડી.
સવારે સાગર ઉઠ્યો ત્યારે સરિતા એ ચા નાસ્તો તૈયાર કરીને રાખેલો.એ બંન્ને એ ચા નાસ્તો પતાવ્યો થોડો એણે સાગરને લંચ બોક્સમાં ભરી દીધો.બંન્ને ફરીથી ઘોડી ઉપર સવાર થયા એ ચાલતા થયા અને અડધે રસ્તે પહોંચ્યા ત્યાંથી એક રસ્તો ફંટાયો જે સાગરના કેમ્પ તરફ જતો હતો.બંન્ને ઘોડી ઉપરથી ઉતર્યા અને એકમેકને પ્રગાઢ આલીંગન આપ્યું અને સાગર પાછું જોયા વગર ચાલતો જ થયો.કેમકે જો એ પાછું જોવા રોકાયો હોત તો ક્યારેય આગળ વધી જ ન શકત. સરિતા પણ સાગર દેખાતો બંધ થયો ત્યાં સુધી ત્યાં ઉભી રહી પછી એ પણ બંન્ને ઘોડીઓને દોરતી કેમ્પ તરફ ચાલી નીકળી.
સરિતા બોલી “ સાગર તું બધો જ સામાન લઈને ત્યાં આપણા ઘરમાં મુકતો થા ત્યાં હું આ બંન્ને ઘોડીઓના જોગાણ અને પાણીની વ્યવસ્થા કરી લઉં. “
સાગર આપણા શબ્દ ઉપર મુકાતો ભાર અનુભવી રહ્યો પણ ચુપચાપ કંઈજ બોલ્યા સિવાય સામાન ઉતારીને પેલા મકાન ની અંદર મુકવા લાગ્યો.પણ બહારથી એકદમ મામુલી દેખાતું એ મકાનનું રાચરચીલું જોઈને સાગર ચકીત રહી ગયો.જંગલની વચ્ચે હોવા છતાં એ મકાન જાણે કે હજી કાલે જ સાફ થયું હોય એટલુ જ સ્વચ્છ તો હતું જ પણ એનું ફર્નીચર અને ઈન્ટીરીયર લેટેસ્ટ ટ્રેન્ડઝ મુજબ જ ડીઝાઈન કરેલું હતું.સાગર તો સામાન મુકતા મુકતા આ બધું જ આશ્ચર્ય થી જોઈ રહ્યો.બધો જ સામાન મુકાઈ જતાં જ એ સોફામાં ઢળી પડ્યો.હજી તો સાંજ ઢળવાને ઘણી વાર હથી આથી અજવાળું હતું.આથી એમને ટોર્ચ ચાલુ કરીને બેટરી લો કરવાની જરૂર નહોતી.થોડીવાર આરામ કર્યા બાદ એ ઉભો થઈને મકાન જોવા લાગ્યો.આગળ ડ્રોઈંગ રૂમ હતો જ્યારે પાછળ મોટું કિચન અને એની બરાબર બાજુમાં જ એક મોટો એટેચ્ડ ટોઈલેટ-બાથ વાળૉ બેડ રૂમ હતો.બાથરૂમમા વીજળી નહીં હોવા છતાં પાણી ભરપુર આવતું હતું એ જોઈને સાગરને નવાઈ લાગી.ત્યાં જ સરિતા આવી ગઈ.એના વાળ વીખરાઈ ગયેલા હતા અને એમાં એ વધુ સુંદર લાગી રહી હતી.હજી તો સાગર કંઈ પુછે એ પહેલા જ એણે કહી દીધું
“તને અહીં આ મકાનની સ્વચ્છતા અને વ્યવસ્થા જોઈને નવાઈ લાગતી હશે નહી? “
સાગર બોલ્યો “ હા જાણે હમણાં જ ક્લીન થયું હોય એવું છે.”
સરિતા બોલી “ હું દરેક વેકેશનમાં અહીં અચુક આવું જ છું.આથી જ્યારે મારે વેકેશનમાં આવવાનું થાય ત્યારે થોડા દિવસો પહેલા જ બાબા અહીંની સાફસફાઈ કરાવી નાખે છે.આ મકાન બનાવ્યું ત્યારે જ એ લોકોએ કોઈ મીકેનીઝમથી પાછળ વહેતા ઝરણાનું પાણી સીધું જ ઉપર ટાંકીમા ચડી જાય અને સતત વોટર કનેક્શન ચાલુ જ રહે એવી વ્યવસ્થા કરેલી છે. “
સાગર બોલ્યો “ પણ તેં એમ કેમ કહ્યું કે આપણું મકાન? “
સરિતા સાગરની ગરદન ફરતે એના નાજુક હાથ વીંટળીને બોલી “ બધું જ અત્યારે જ પુછી લઈશ?”
સાગર પણ એના બંન્ને હાથ સરિતાની નાજુક કમર પર વીંટાળીને બોલ્યો “ અત્યારે નહીં પુછું તો ક્યારે પુછીશ? ( અને અવાજમાં થોડી ઉદાસી સાથે બોલ્યો ) હવે કોને ખબર ક્યારે મળશું? અથવા મળશું કે નહીં? “
સરિતા બોલી “ મને ખબર જ છે હું બધું જ કહીશ એટલે તો તને અહીં લઈને આવી છું.છતાં આવતીકાલની વાત હવે નથી કરવી ફક્ત આજમાં જ જીવી લઈએ.” અને બંન્ને ગાઢ આલિંગનમાં ખોવાઈ ગયા.
પછી સાગરે જ શરારતી સ્વરમાં કહ્યું “ લાંબી મુસાફરીથી આવ્યા છીએ તો ચાલને સહ સ્નાન કરીને જ સફરનો થાક ઉતારી લઈએ? “
સરિતા બોલી “ ઠીક છે. “
આથી સાગર સરિતાને ખેંચીને બાથરૂમ તરફ લઈ જવા લાગ્યો પણ સરિતાએ એને રોક્યો
સાગર બોલ્યો “ વળી શુ થયું વિચાર કેમ બદલ્યો? “
સરિતા બોલી “ વિચાર નથી બદલાયો પણ તુ ઉલ્ટુ સમજ્યો છે.મેં સહસ્નાનનું કહ્યું પણ બાથરૂમમાં નહીં અહીં પ્રકૃતીની વચ્ચે રહીને કોઈ બાથરૂમમા ન્હાય?આપણે ખુલ્લા ઝરણામાં નહાઈશું.”
એમ કહીને એ સાગરથી અળગી થઈને એની બેગ પાસે બેસી ગઈ.એમાંથી એણે ડાર્ક બ્લ્યુ કલરની ટુ પીસ બીકીની કાઢી અને સાગરની સામે જ એના તમામ વસ્ત્રો ઉતારીને બીકીની પહેરી લીધી જ્યારે સાગરે પણ શોર્ટ પહેરી લીધી.પછી બંન્ને એકબીજાનો હાથ પકડીને ઝરણા તરફ ચાલ્યા.કિનારા પાસે પાણી થોડું છીછરુ હતું.સરિતા એ સાગરની સામે જોયું એ સાથે જ સાગરે સરિતાને એના બંન્ને હાથોમા ઉઠાવી લીધી અને ધીમે ધીમે ઉંડા પાણી તરફ ચાલવા લાગ્યો.સરિતા આંખો મીંચીને જાણે કે એનું સમગ્ર અસ્તિત્વ જ ઓગળી ગયું હોય એમ શરીર બિલકુલ રીલેક્સ કરીને સાગરના હાથોમા ઝુલી રહી હતી.થોડું ઉંડું પાણી આવતાં જ સાગરે સરિતાને પાણીમાં ઉછાળી એ સાથે જ સરિતામાં જીવ આવ્યો હોય એમ જ અચાનક જ તરવા લાગી અને સાગર પણ તરવા લાગ્યો.થોડી વાર તર્યા બાદ બંન્ને છીછરા પાણીમા આવીને એકબીજાને ભેંટીને ક્યાંયે સુધી પડી જ રહ્યા.સફરનો થાક તો ક્યારે ઉતરી ગયો એ ખબર જ ન પડી.આમ ક્યાંયે સુધી પડી રહ્યા બાદ અચાનક જ સુરજ ઢળવા લાગતા તેઓ ઉભા થયા અને સાગરે સરિતાને પોતાની બાંહોમાં ઉઠાવી લીધી અને મકાન તરફ ચાલવા લાગ્યો.આ વખતે સરિતા એને એકધારું જોઈ જ રહી.સાગર સરિતાને લઈને બેડરૂમ તરફ ગયો અને હળવેકથી સરિતાને બેડ પર મુકી.થોડી વાર સુધી એકધારું સરિતાને જોઈ જ રહ્યા બાદ એ હળવે થી સરિતાની ઉપર ઝુક્યો ત્યાં જ સરિતા બોલી
“ તને નથી લાગતું હજી કંઈક ખુટે છે? “
સાગર આ વખતે બિલકુલ ગુસ્સો કર્યા વગર ઉભો થયો અને બહાર જવા ઘુમ્યો સરિતાને લાગ્યું કે એ ફરી ગુસ્સે થયો છે એટલે એણે એનો હાથ પકડીને પુછ્યું કે “ શું થયુ? “
સાગર બોલ્યો “ હું તારો કહેવાનો મતલબ સમજી ગયો.હું આવું ત્યાં સુધી આંખ બંધ કરીને અહીં જ સુઈ રહેજે.” અને ચુપચાપ એ રૂમની બહાર ચાલ્યો ગયો.ત્યાં સુધી સરિતા ત્યાં એમ ને એમ જ આંખ બંધ કરીને સુતી રહી.
થોડી વારમાં સાગર પાછો ફર્યો અને સરિતાનો હાથ પકડીને સરિતાને બેઠી કરી અને બારી પાસે લઈ ગયો અને બોલ્યો ““ આંખોં ખોલ સરિતા. “
સરિતાએ આંખો ખોલી ત્યાં બારીમાંથી દેખાતા ડુબતા સુરજની સાક્ષીએ ઘુંટણ પર બેસીને સાગરે સરિતાને પ્રપોઝ કર્યું “ Will You Marry me? “
સરિતા થોડી ક્ષણો બિલકુલ નિ:શબ્દ થઈ ગઈ પછી બોલી “ પણ જ્યાં સુધી મારા બાબા મને ખુદ મને તારી સાથે રહેવાનું નહીં કહે ત્યાં સુધી હું એમનુ અધુરું સપનું પુરું કરવા એમની સાથે જ રહીશ.એ જ મારા માતાપિતાના બલિદાનોનું સાચું તર્પણ હશે મારા તરફથી.એના માટે કદાચ તારે આજીવન રાહ જોવી પડશે અને છતાં ય હું ન પણ મળુ શુ તને મંજુર છે? “
સાગર બોલ્યો “ મને દાદાજીએ બધું જ જણાવી દીધું છે.એમ તો હું પણ એક એવા મિશન પર જવાનો છું આવતીકાલથી જ કે જેમાંથી કદાચ હું જીવતો પાછો ન પણ ફરું તો વિધિવત લગ્ન થાય એ પહેલા જ વિધવા બની જવાનું તને મંજુર છે? “
સરિતા બોલી “ જો તને મારી વાત મંજુર હોય તો મને પણ મંજુર છે.”
સાગરે એના બીજા હાથની હથેળીમાંથી બહાર વેલમાંથી બનાવીને નાજુક રીંગ કાઢી આથી સરિતાએ એનો હાથ આગળ કર્યો અને સાગરે એ વેલમાંથી બનાવેલ ઈકો ફ્રેન્ડલી રીંગ સરિતાને પહેરાવી દીધી.
સાગર બોલ્યો “ કેવી લાગી સરપ્રાઈઝ. બોલ હવે કંઈ ખુટે છે? “
સરિતા બોલી “ ખુંટે તો છે પણ જવા દે.હું તને પણ એક સરપ્રાઈઝ આપીશ પણ પછી.હવે હું તારી ઉપર વધુ અત્યાચાર નહી કરું.કોઈ પુરુષની સામે જ એને ગમતી સુંદર સ્ત્રી ટુ પીસ બીકીનીમાં હોય અને છતાં એને કલાકો સુધી ટટળાવવા જેવું ક્રુર કૃત્ય કોઈ નથી ચાલ.” એમ કહીને એણે એના બંન્ને હાથ લંબાવ્યા.
અને એ પછી એ બંન્ને અનંગની આગમાં શેકાતા રહ્યાં.
પછી અચાનક જ સરિતા ઉભી થતા બોલી હું તારી સરપ્રાઈઝ લઈ આવું એમ કહીને એ ઉભી થઈ અને ત્યાં પડેલી પારદર્શક શાલ વીંટાળીને ચાલતી થઈ.થોડી જ વારમાં એ પાછી આવી ત્યારે એના હાથમાં એક શેરવાની હતી.એણે સાગરને આપતા કહ્યું આ લઈને આગળના રૂમમાં જા ત્યાં હું આવું જ છું.સાગર એ શેરવાની લઈને રૂમમાંથી નીકળ્યો અને સરિતાએ રૂમ બંધ કરી દીધો.
સાગર બિલકુલ આશ્ચર્યચકીત થઈ ગયો જ્યારે એ શેરવાની નું ફીટીંગ એને પરફેક્ટ આવી ગયું.એ માની જ નહોતો શકતો.પણ સરિતા ને આવતા ઘણી વાર લાગી.ત્યાં જ બેડરૂમના દરવાજાનો ખુલવાનો અવાજ આવ્યો તો સાગર સરિતાને જોતો જ રહી ગયો.એ સંપુર્ણપણે લગ્નના પાનેતર સહીતનો શણગાર સજીને ઉભી હતી.સાગર બોલ્યો
“ આ શું છે? અને મારું માપ આટલુ પરફેક્ટ તને કઈ રીતે ખબર હતી? “
સરિતા બોલી “ Intuition.હું જ્યારથી સમજણી થઈ ત્યારથી મને ખબર હતી કે મારે શું કરવાનું છે મારું ભવિષ્ય શું છે અને એના માટે હું તૈયાર પણ હતી.પણ છતાં મારી અંદર પણ એક સ્ત્રી હતી કે જેને એક સામાન્ય સ્ત્રીઓ જેવી જ ઈચ્છાઓ હતી.પરણવાની પાનેતર પહેરવાની પોતાનુ એક ઘર હોય એની અને.....”
એ બોલતા બોલતા અટકી ગઈ
સાગર બોલ્યો “ અને? “
સરિતા બોલી “ જવા દે “
સાગર બોલ્યો “ હું સમજી ગયો જેવી ભગવાનની ઈચ્છા કોને ખબર એણે આપણી તકદીરમાં શું લખ્યું છે? પણ હવે સમજાયું અહીં આવતાં જ તું આપણું મકાન કેમ બોલેલી.”
સરિતા સાગરને હાથ પકડીને બહાર લઈ ગઈ આકાશમાં ચાંદ પુરો ખીલેલો હોઈને અને અનેક તારલાઓ ચમકતા હોઈને ત્યાં ટોર્ચની જરૂરત જ નહોતી.એ બંન્ને ઝરણાને કાંઠે જઈને બેસી ગયા.એ ચંદ્રના પ્રકાશમાં પણ સરિતાનું રૂપ અનન્ય લાગતું હતું.જાણે સ્વર્ગની કોઈ અપ્સરા સાક્ષાત ધરતી પર ઉતરી હોય એવું લાગતું હતું.સરિતા બોલી
“તારા દરેક સવાલોના જવાબ હું આપું છું.હું જ્યારથી સમજણી થઈ ત્યારથી જ મને પણ એવી ઈચ્છાઓ થવા લાગેલી કે મારું પણ કોઈ ઘર હોય પતિ હોય બાળકો હોય પણ જે રીતની જિંદગી અમે જીવીએ છીએ કેમ્પમાં બહારની દુનિયામાંથી મને કોણ પરણવા તૈયાર થાય?ભલે થોડું એરોગન્ટ લાગે પણ આટલું ભણ્યા બાદ હું કેમ્પના કોઈ ગમારને તો ન જ પરણું.બીજું બહારની વ્યક્તી જો મળી જાય તો એને અમારું રહસ્ય પણ કહેવુ જ પડે ને?
મેં આ જગ્યા જોઈ ત્યારથી જ મારા મનમા વસી ગયેલી.અહીં પહેલી વખત પગ મુક્યો ત્યારથી જ મે મારા ઘરના સપનાઓ જોવા મંડેલા.આથી મેં અહીં આ ઘર બનાવરાવ્યું.હું દરેક વેકેશનમાં અહીં આવું છું એટલે જે લેટેસ્ટ ટ્રેન્ડ હોય એ મુજબનો ફેરફાર આ ઘરમાં કરાવું છું.વર વધુના વેડીંગ ડ્રેસ પણ મે લઈને એટલે જ તો રાખેલા હતા. મારી કલ્પના મુજબ જ પછી દિવસો સુધી અહીં એકલી રહેતી હતી.કોઈના આવવાની રાહમાં અહીં મેં રાતોની રાતો દિવા સ્વ્પ્નાઓ જોયાં છે. બુધ્ધી તો કહેતી હતી કે કોઈ જ નથી આવવાનું પણ મારું દિલ કહેતું હતું કે ના એક દિવસ કોઈ જરૂર આવશે કે જે આ અધુરા ઘરને અને મને પુરું કરશે.તને મળવાનું જે રીતે થયું શરુઆતમાં મને ગુસ્સો આવેલો પણ બાદમાં જેમ જેમ હું તારી સાથે વાત કરતી ગઈ તને જોતી ગઈ એમ એમ મને લાગ્યું કે મેં જે કલ્પનાઓમાં ચિત્રો દોરેલા છે એના અધુરા રહી ગયેલા રંગો તારા થી જ પુરા થાય છે.
હું તને કોઈ જ ભ્રમમાં નથી રાખવા માગતી આવતી કાલ પછી મારો અને તારો માર્ગ અલગ હશે.મારી પહેલી પ્રાથમિકતા કશ્મીરી પંડિતોની અને કશ્મીરની આઝાદી જ રહેશે.મારે મારા પિતાના અને દાદાજીના સપનાઓ પુરા કરવા માટે જીવ પણ આપી દેવો પડે.તું આજીવન મારા દિલના એક ખુણે સચવાઈને રહીશ એ જગા હવે કોઈ જ નહીં લઈ શકે પણ છતા કદાચ આજ બાદ આપણે જ્યાં સુધી દાદાનું મિશન ક્યારેય મળીશું પણ નહીં.શું તું આવી કસોટી આપીને આજીવન મારી રાહ જોઈ શકીશ? “
સાગર બોલ્યો “ મેં આ વાતનો જવાબ પહેલા જ આપી દીધો છે અને એક વખત વચન આપ્યા બાદ ફરી જવાની મને આદત નથી.પણ મને વિશ્વાસ છે કે હું પણ મારું મિશન હેમખેમ પુરું કરી લઈશ અને તારા દાદાજીનું સ્વપ્ન પણ બહુ જ જલ્દી પુરું થઈ જશે અને આપણે સાથે જ રહીશું.પણ અહીં કાયમી નહીં હો નહીંતર આપણા બાળકો ના ભણતરનું શું? “
સરિતા આ સાંભળીને હસીને બોલી “ ઠીક છે ફક્ત વર્ષમાં એક વખત જ અહીં આવીશું પણ તારી રીટાયર્ડ લાઈફ તો આપણે અહીં જ ગાળીશું મંજુર છે? “
સાગર બોલ્યો “ મંજુર છે. ( પછી હળવેકથી બોલ્યો ) ભેંસ ભાગોળે ને છાશ છાગોળે.”
એ સાંભળીને બંન્ને ખડ્ખડાટ હસવા લાગ્યા અને ઉભા થઈને અંદર જઈને વાતો કરતા કરતા ક્યારે સુઈ ગયા એ ખબર જ ન પડી.
સવારે સાગર ઉઠ્યો ત્યારે સરિતા એ ચા નાસ્તો તૈયાર કરીને રાખેલો.એ બંન્ને એ ચા નાસ્તો પતાવ્યો થોડો એણે સાગરને લંચ બોક્સમાં ભરી દીધો.બંન્ને ફરીથી ઘોડી ઉપર સવાર થયા એ ચાલતા થયા અને અડધે રસ્તે પહોંચ્યા ત્યાંથી એક રસ્તો ફંટાયો જે સાગરના કેમ્પ તરફ જતો હતો.બંન્ને ઘોડી ઉપરથી ઉતર્યા અને એકમેકને પ્રગાઢ આલીંગન આપ્યું અને સાગર પાછું જોયા વગર ચાલતો જ થયો.કેમકે જો એ પાછું જોવા રોકાયો હોત તો ક્યારેય આગળ વધી જ ન શકત. સરિતા પણ સાગર દેખાતો બંધ થયો ત્યાં સુધી ત્યાં ઉભી રહી પછી એ પણ બંન્ને ઘોડીઓને દોરતી કેમ્પ તરફ ચાલી નીકળી.
